Hulp nodig?

Heb je hulp nodig? Wil je je verhaal kwijt of heb je een vraag? Schroom niet om contact met ons op te nemen.

Wil je ons steunen?

Kostbaar Vaatwerk is voor haar werk afhankelijk van giften. Wil je ons werk financieel steunen? Maak dan een gift over naar rekeningnummer NL43 INGB 0007 5724 24.

Medewerkers stichting Kostbaar Vaatwerk

Aan Stichting Kostbaar Vaatwerk zijn verschillende vrouwen verbonden. Hieronder vind je een korte beschrijving van een aantal medewerkers. Behalve Anita gebruiken alle vrouwen die aan deze site verbonden zijn niet hun eigen naam, maar een bijnaam. 


 Anita

(voorheen bekend onder nickname 'Sarah') - oprichter Kostbaar Vaatwerk, web - en forumbeheerder, organisator ontmoetings- en echtparendagen, auteur van Zijn lust en mijn leven. Neem contact op met Anita - ga naar de blogs van Anita

Mijn naam is Anita van Beem. Samen met mijn man mogen wij ouders zijn van drie prachtige kinderen in de leeftijd van 13 tot 18 jaar. Mijn man is jarenlang alcohol- en seksverslaafd geweest. Ondanks vele jaren en vormen van hulpverlening, lukte het hem niet om met zijn verslavingen te breken en ging het tussen ons steeds slechter. Uiteindelijk zijn we tijdelijk uit elkaar gegaan, is mijn man opgenomen geweest in een verslavingsinstelling en hebben we beide veel hulp gekregen voor ons persoonlijk herstel en - later - voor herstel van onze relatie. Na 1,5 jaar zijn we weer bij elkaar gaan wonen, en het gaat inmiddels heel goed met ons. In die donkere periode hadden we nooit durven bedenken dat we ooit nog eens samen verder zouden kunnen gaan. Alles leek onherstelbaar verwoest. Maar wij mochten ontdekken dat Gods genade groot genoeg is om puinhopen te herstellen en mensen te bevrijden uit hun gevangenis. Ons huwelijk is nu beter dan voorheen en, samen met onze kinderen, zijn we zo dankbaar voor de leiding, troost en genade die we van God hebben ontvangen. Zijn zegen en genade bid ik toe aan iedere man en vrouw die te maken kreeg met seksverslaving binnen hun relatie.

Marjan

oprichter Kostbaar Vaatwerk, medewerker ontmoetingsdagen - lees het verhaal van Marjan

Mijn naam is Marjan. Samen met Marc heb ik drie kinderen. Het is inmiddels 5 jaar geleden dat mijn man vertelde over zijn verslaving. Sinds die dag heeft hij radicaal gebroken met zijn verslaving die 23 jaar geduurd heeft. Hij was verlost, toen hij het mij vertelde, maar ik was belast. Maar langzaam aan merk ik steeds meer dat ik de last bij de Heer mag leggen en Hij helpt me om weer te genieten van het leven, mijn huwelijk en gezin. Dit gaat met vallen en opstaan. Mijn levenspreuk is dan ook: Als terugkijken pijn doet... en vooruitkijken je bang maakt..... kijk dan naast je: Ik ga met je mee, Ik ben altijd bij je, alle dagen. Mattheus 28 vers 20

Bente

oprichter Kostbaar Vaatwerk, medewerker ontmoetingsdagen - lees het verhaal van Bente

Ik ben Bente, 44 jaar en moeder van 3 kinderen. In 2006 bekende mijn man dat hij een porno- en seksverslaving had toen ik al zijn geheimen ontdekt had.  Wij zijn toen bijna een jaar uit elkaar geweest, onze verhalen kun je lezen op de website. Met hulpverlening en een radicale bekering van mijn man hebben we een nieuwe start kunnen maken. Tien jaar lang bleven we met vallen en opstaan vechten. Dit waren soms zware maar ook goede jaren. Niet altijd gelukkig, maar ik vond het genoeg. 
Toch bleek afgelopen jaar ons huwelijk niet meer stand te kunnen houden. Ergens zijn we elkaar kwijt geraakt, zonder dat ik het zag. Niet dat hij terugviel in zijn verslaving maar hij was ineens niet meer tevreden. Hij liet mij alleen en vond een andere vrouw. Ik ben aan het rouwen en overdenken wat de afgelopen tien jaar waard zijn geweest. De kinderen zagen tien jaar een andere, herstelde vader, die worstelde met meerdere problemen. Daarin zien ook zij de gebrokenheid van het leven. Dat doet pijn, tien jaar vechten om op te moeten geven. Ik heb geleerd om sterk te zijn, en te doen alsof, totdat je het bent. "Fake it till you make it" was mijn motto. Het bracht me aan de grond, waar het veiliger was dan ik me voorgesteld had..  Dieper dan diep kun je niet vallen. Daar op de bodem was ik nooit alleen. Het heeft me dichter bij God gebracht, Hij trok me omhoog en gaf de juiste mensen om me heen. Dus moet en kan ik verder, voor mijn lieve kinderen. Met mijn goede God! 

Siep

medewerker ontmoetings- en echtparendagen

Ik ben Siep, 16 jaar getrouwd met Paul. Wij hebben 3 lieve dochters. Twee jaar geleden kreeg ik , dankzij de Marriage Course, te horen dat mijn man aan porno deed. Kort daarna vertelde hij me dat hij daarnaast 3 maanden een relatie met een andere vrouw heeft gehad. Hij heeft daar toen radicaal mee gebroken en is radicaal veranderd. We hebben het eerste jaar gehaald en beginnen ons huwelijk opnieuw op te bouwen. Het is een verdrietige weg, maar we ervaren dat herstel mogelijk is.

Machteld

medewerker ontmoetingsdagen, ex-partnerdagen

Mijn naam is 'Machteld' en ik ben getrouwd geweest met 'Mark'. 'Mark' was porno- en seksverslaafd en had daarnaast last van een emotieregulatiestoornis. Dit uitte zich in ons huwelijk door agressie en misbruik. Uiteindelijk had ik geen andere keuze meer dan een scheiding van tafel en bed aan te vragen. Tot deze 'tussenvorm' besloot ik omdat ik de hoop op herstel nog niet op kon en wilde geven. Op het moment dat bleek dat 'Mark' ook onze kinderen bleek te misbruiken, ben ik definitief van hem gescheiden. Na de scheiding begon pas het échte werk naar herstel van de kinderen en mijzelf. Ik kan echt zeggen dat God mij gezegend heeft, dat er herstel heeft plaatsgevonden en dat mijn fouten vergeven zijn. Maar ik besef ook dat de consequenties van de keuzen die ik in het verleden heb gemaakt nog steeds aanwezig zijn in het leven van mijzelf en de kinderen. 
Ik ben pas lang nadat ik weg was bij 'Mark' terecht gekomen bij Kostbaar Vaatwerk. Ik ervaar heel duidelijk dat God mij wil gebruiken om mede door mijn eigen ervaringen andere vrouwen en mogelijk ook gezinnen tot steun te zijn.

Marlene

gespreksleider contactgroep, medewerker ontmoetings- en echtparendagen

Ik ben Marlene, getrouwd met Bas en samen hebben we 6 kinderen. Eind 2006 veranderde mijn leven in één grote puinhoop toen uitkwam dat mijn man een (seksuele) relatie had met een andere vrouw. In de zoektocht naar hulp kwam uit dat mijn man ons hele huwelijk door seksuele relaties had met andere vrouwen die hij leerde kennen via datingssites… Die puinhoop leidde ertoe dat ik niets anders kon dan mijn leven aan God te geven. God gaf toen nieuwe beloftes: ‘Ik geef jouw een nieuw huwelijk, Ik geef jouw een nieuwe man.’ Het was moeilijk om in deze beloftes te staan, want toen ik alles wist van mijn man, veranderde hij min of meer in een beest. Daarom ben ik met toen 4 kinderen gevlucht  naar een vrouwenopvanghuis: ‘Ruchama’, wat ‘ontferming’ betekend. Hier heeft God zich over mij en de kinderen ontfermd en mocht ik daar een begin maken op de weg naar vergeving, genezing en herstel. Hier hebben we 7 maanden gewoond. God heeft zijn beloftes waar gemaakt. Hij heeft een nieuw huwelijk en een nieuwe man gegeven: mijn man is ook tot geloof gekomen en heeft radicaal gebroken met zijn verslaving. De achterliggende jaren zijn zwaar geweest: verbreken van oude patronen, nieuwe opbouwen, vertrouwen, angsten loslaten, herstel, genezing… er zijn momenten geweest waarin ik niet begreep waarom het zo moeilijk en zwaar moest zijn. Maar als ik nu terug kijk kan ik alleen zeggen dat Gods weg de beste is, ook al begrijp ik die niet.
Inmiddels hebben wij ook zelf een stichting op mogen richten, we mogen een ‘thuis’ zijn voor andere mensen die in dit leven ‘verdwaald en eenzaam’ zijn. In de toekomst willen we dit gaan praktiseren door met ons gezin op een grote woonboerderij te wonen en een leefgemeenschap (een thuis) te vormen. 

 Grace

gespreksleider contactgroep, moderator forum - Ga naar de blogs van Grace - Lees het verhaal van Grace

Hallo, ik ben Grace, 33 jaar oud en sinds 2004 gehuwd met John. Samen hebben we een zoon en een dochter. Voor ons huwelijk wist ik al dat mijn man regelmatig porno keek. We dachten beiden dat het na ons huwelijk beter zou gaan. Dat ging het, met vlagen. Tot het bij mij vlak voor de geboorte van onze zoon tot een grens kwam. Ik wilde dat hij hulp zocht. Dat deed hij. Het ging niet beter, alleen maar slechter. In de zomer van 2011 vertelde hij mij dat hij een jaar lang een relatie met een buurvrouw had gehad. Dat heeft hij vervolgens een jaar verzwegen en toen opgebiecht. Ons leven kwam in een achtbaan terecht. John belandde in een depressie en ik ging door een rollercoaster van emoties. We gingen samen in therapie, John volgde daarnaast nog een traject bij De Driehoek. Langzaamaan krabbelden we uit het dal. Er was zoveel afstand ontstaan in de jaren daarvoor, dat het veel energie en inzet vergde om weer bij elkaar uit te komen, kwetsbaar te durven zijn en een begin te maken met elkaar te durven vertrouwen. Inmiddels zijn we bijna 4 jaar verder en nog steeds in het proces van herstel. 
Inmiddels hebben we als echtpaar alle echtparendagen meegemaakt, ben ik gespreksleider van een contactgroep en moderator van het forum en heb ik een blog, hetlevenvangrace.blogspot.nl. John is accountability partner van diverse mannen. We ervaren door alles heen dat God ons heeft vastgehouden, zonder Hem waren we niet meer bij elkaar geweest. 
Nu willen we er graag zijn voor anderen in onze omgeving die met deze problematiek te maken hebben, ter bemoediging, tot steun, een arm om je schouder, een bemoedigend woord en gebed.

Rieneke

moderator forum

Mijn naam is Rieneke, ik ben rond de 40 jaar oud en getrouwd met Erik. In onze verkeringstijd vertelde Erik me dat hij weleens een pornoboekje had gekocht. Ik heb dat als een 'gegeven' aangehoord en was blij dat het eerlijk zei. Dat zou nu vast niet meer gebeuren, nu we samen waren, dacht ik. Maar helaas, er bleek een al jarenlange verslaving achter te zitten. Gedurende ons huwelijk kwam dat steeds meer openbaar, en ontdekte ik keer op keer dat Erik dingen voor mij verborg en echt vastzat in zijn verslaving. Ik heb min of meer geëist dat hij hulp ging zoeken. Dat gebeurde, maar hielp niet afdoende. 
Het heeft veel moeite, verdriet, pijn en onmacht gekost. De verslaving liep als een rode draad door alles heen. Erik moe(s)t leren inzien dat hij de leegte in zijn leven niet kon vullen met porno, en dat hij aan de slag moe(s)t met zichzelf. En zelf moe(s)t ik leren loslaten.... en alleen 'in mijn tuintje werken'. In dat proces zitten we nu. Er gebeuren mooie dingen; Erik laat meer en meer zichzelf zien, en er is veel meer ruimte voor echt gesprek. Dat betekent niet dat Erik verslavingsvrij is. Dat betekent niet dat ik alles los kan laten. Maar ik hoop van harte dat het herstelproces door mag zetten, en dat de Heere ons samen daarin voor wil gaan! Dat gun ik ook alle mannen en vrouwen die helaas met deze problematiek te maken hebben.

Elleke

moderator forum

Mijn naam is Elleke. Ik ben gehuwd en samen hebben we 4 kinderen, waar van 2 getrouwd en 5 lieve kleinkinderen. In het najaar van 2011 heeft mijn man eindelijk opgebiecht dat hij verslaafd was aan pornosites. Ik had steeds het gevoel dat er “ iets “ was. Maar kon het niet bewijzen. Ik wist niet wat me overkwam; is dit mijn man? Er was boosheid, verdriet, bittere teleurstelling, veel vragen. Waarom, waarom??
Gelukkig stond mijn man open voor hulp. Het siert hem dat hij meteen hulp zocht bij onze huisarts, de predikant en hulpverleningsinstanties. Hij wist dat ik hier heel resoluut over was : dit nooit weer! Ik hoorde van het bestaan van Kostbaar Vaatwerk, en zo ben ik lid van het forum geworden en bezocht de ontmoetingsdagen voor de vrouwen en later de echtparendagen met mijn man. Dit was voor mij echt kostbaar! Als vrouw zijnde heb ik hier veel geleerd, ook over mijzelf. Eind 2012 had mijn man helaas een terugval. Hij schaamde zich heel diep en had erg berouw hierover. Dat heb ik hem vergeven. De lezingen op de echtparendagen en de aangeschafte boeken van de boekentafel hebben zijn ogen echt geopend en hij is hierdoor diep geraakt; nooit weer dus.
Nu, aan het begin van 2015 en na een aantal jaren hulp van hulpverleners en anderen, kan ik zeggen dat het goed met ons gaat. We kunnen nu open en eerlijk met elkaar praten en naar elkaar luisteren. Dat was vele jaren niet mogelijk. Het is dus echt mogelijk om van een verslaving af te komen. Bovendien - en heel belangrijk voor ons - zijn we God dankbaar dat hij de gebeden verhoord heeft.

Loise

moderator forum

Ik ben Loïse, moeder van drie opgroeiende kinderen en getrouwd geweest met een aan seks verslaafde man. Deze verslaving ontdekte ik bij toeval toen mijn (toen nog) echtgenoot voor het eerst in twaalf jaar huwelijk zijn zoekgeschiedenis was vergeten te wissen op onze pc. Het was een ontdekking waar ik het ijskoud van kreeg. Opeens bleek onze relatie uit twee delen te bestaan: een zichtbaar deel en een voor mij onzichtbaar deel. Eindelijk vielen onbehaaglijke puzzelstukjes uit ons huwelijk op hun plek - het was het begin van een zware tijd. Trouw en eerlijkheid bleken ‘fake’ en dat doet pijn. De veiligheid in mijn huwelijk bleek slechts ‘buitenkant’. Het vertrouwen kreeg een flinke deuk. 
We hebben drie jaar relatietherapie gehad en dat heeft mij geholpen. In die zin dat ik inzicht heb gekregen in patronen in onze relatie en welk aandeel ik daarin had. Ik leerde ook waar mijn verantwoordelijkheid ligt en waar deze ophoudt en ik leerde dat ik mijn man niet kon redden van zijn verslaving! Het kostte mij veel moeite om los te komen uit mijn mede-afhankelijkheid.  
Inmiddels is het vijf jaar na 'de ontdekking' en leef ik als alleenstaande moeder, omdat mijn echtgenoot heeft gekozen voor echtscheiding. Zijn verslaving nam hij met zich mee; de gevolgen zijn gebleven, en die zijn groot. Ik heb veel verloren. Met hulp van vrienden en familie probeer ik een weg te vinden in mijn veranderde leven. Rouwen is een intens en intensief proces... 
Kostbaar Vaatwerk gaf mij, door het forum, een plek waar ik op een veilige manier (anoniem) mijn zo kwetsbare verhaal kon delen met vrouwen met een soortgelijke ervaring. Ook heb ik deelgenomen aan een gespreksgroep van KV en dat was fijn – prettig om aan een half woord genoeg te hebben, om gehoord en begrepen te worden!
Ik heb heel veel steun aan mijn geloof, aan God, die een trouwe, liefdevolle Vader is voor mij... Hij was er bij in die eenzaamste, zwartste momenten, waarop ik de hoop dreigde te verliezen. Er ligt helaas geen draaiboek klaar of een kant-en-klare oplossing voor de situatie waarin ik leef, maar het is een zegen om omringd te zijn door (de zorg van) mensen die er gewoon maar zijn! 
Inmiddels ben ik moderator van het forum van KV en mag ik mijn steentje bijdragen aan activiteiten. Ik vind het fijn om naar mensen te luisteren, om vragen te stellen of te beantwoorden, om te reflecteren over de situatie waarin ik zit/we zitten. Ik hoop dat ik op deze manier als moderator een bijdrage kan leveren aan het forum. 

Impie

moderator forum

Ik ben Impie, dertiger, getrouwd en moeder van 2 schoolgaande kinderen. Al vroeg in onze verkeringstijd wist ik dat mijn man porno keek en regelmatig masturbeerde. Hij vond dat moeilijk en ik vond het zielig voor hem. Dat zorgde ervoor, dat ik hem troostte en niet stilstond bij mijn eigen gevoel erover. Ik ging er vanuit dat het pornokijken en masturberen wel zou stoppen na ons trouwen, als we seks zouden hebben. Niets was minder waar. Onze seks samen voelde niet emotioneel veilig en de porno stopte niet. Het werd voor mij steeds meer een probleem. Op een gegeven moment heeft mijn man de cursus van Setting Captives Free gevolgd en ik de partnercursus. Hij zei dat hij vrij was, maar bleek al snel weer teruggevallen, waar hij niet eerlijk over was; de leugen was erbij gekomen. Uiteindelijk stond ik emotioneel op instorten en werd ik overspannen. Toen heb ik hem voor de keuze gesteld: therapie of uit elkaar gaan. Hij koos de therapie en de therapeut koos ervoor dat ik mee moest komen. Na een lange periode van hulpverlening ging het goed tussen ons en met de porno. Totdat hij een periode later weer ging terugvallen en erover loog, waarna we opnieuw met therapie startten, deze keer nog langduriger en vooral dieper. En met resultaat. Ik kan zeggen dat het nu echt goed gaat tussen ons. Er is nog weleens een korte terugval geweest, maar daarover is hij eerlijk. Vaker kunnen we praten over wat er niet lekker gaat tussen ons, waardoor het vaak niet meer mis hoeft te gaan.
In de zware perioden heb ik veel gehad aan het forum. Daar kon ik ongenuanceerd eerlijk zijn over mijn gevoel, tegen mensen die het begrepen. Tegen vrouwen (beide hulpverleners waren mannen). En over alle 'bijzaken' die toch met de porno te maken hadden. Graag help ik nu andere vrouwen die het forum hard nodig hebben.

 

 

 

 

Stichting Kostbaar Vaatwerk   •     Bank: NL43 INGB 0007 5724 24     •   E-mail:   info@kostbaarvaatwerk.nl  •  Facebook    •   Twitter