Jenny en Bart: "Ons hele huwelijk heeft de seksverslaving tussen ons in gestaan"

stel op strand

(onderstaande tekst is een weergave van de getuigenis die Bart en Jenny deden in hun eigen gemeente)

Beste broers en zussen,

Wij willen getuigen over één van de intiemste dingen die er in een mensenleven kan zijn, namelijk ons huwelijk en seksualiteit. Het is voor ons een moeilijke stap want ja hoe zullen mensen reageren, worden wij veroordeeld om wat we zeggen? Maar het is een hele belangrijke stap. Wij willen niet langer in de duisternis staan, maar in het licht treden en aan het licht brengen waar wij mee worstelen. Zo willen wij de taboes rond huwelijk en seksualiteit doorbreken.


Bart

Verleidingen

In Genesis 39: 11 en 12 blijft de vrouw van Potifar aandringen bij Jozef. Hij werd verleid door deze vrouw. Met Gods hulp kon hij weerstand bieden en deed uiteindelijk het noodzakelijke: hij vluchtte weg. Het aandringen van Potifars  vrouw bij Jozef kun je zien als een rechtstreekse verleiding van de duivel. Maar wat nu als je verleidingen als deze niet de baas kunt en valt in seksuele zonden en niet vlucht zoals Jozef?
Mij gebeurde dit ook, ik verviel in een zondige wereld van porno en zelfbevrediging. Is het vallen in seksuele zonden iets wat zomaar van de één op andere dag ontstaat? Als ik naar mijn leven kijk niet. Kijk je naar Jozef dan is dit een heel concreet moment. Een typische situatie die je mee kunt maken. Maar er is ook een heel andere kant. Ik wil jullie vertellen wat er in mijn leven is gebeurd en hoe dit mij maar ook zeker Jenny heeft gevormd in ons huwelijk met elkaar.

Ik kom uit een, zo lijkt, doorsnee gezin. Ieder lid in het gezin is gelovig en ook grootouders hebben een overtuigd kerkelijke achtergrond. Je zou denken een goede basis voor de toekomst. Natuurlijk heb ik op gereformeerde scholen gezeten en ik ging trouw naar de kerk, vereniging en catechisatie. Ik deed belijdenis van mijn geloof. Wat zou er dan mis zijn?
Er werd bij ons thuis niet gesproken over gevoelens, niet  over teleurstellingen en hoe je hier mee omgaat. En zeker niet over seksualiteit. Om maar te zwijgen over hoe je een relatie aangaat en deze op een goede manier invult.

Is dan alles fout gegaan in mijn opvoeding? Natuurlijk niet. Ik heb veel van mijn ouders meegekregen en daar ben ik hen dankbaar voor. Maar onderwerpen als seksualiteit en relaties waren geen onderwerp van gesprek thuis. Als jongere ben je niet snel geneigd om vanuit jezelf naar je ouders toe te stappen met deze onderwerpen, tenminste zo was dat in mijn geval. Dus ik moest zelf het avontuur aan gaan en zelf op onderzoek gaan. Wat kan wel, wat niet….. Wat zijn grenzen…… Ik had daar zo mijn ideeën over gevormd.
Maar ik vergat één ding: hoe heeft God het bedoeld. Ik was er van overtuigd dat seks voor het huwelijk niet goed was. Maar alle dingen er om heen waren geen probleem voor mij: seks op tv, porno op internet, zelfbevrediging. Dat was normaal voor mij. Maar is dit ook normaal?

Verslaving

Ik werd hierop gewezen door Jenny toen ik verkering met haar kreeg op mijn 17e. Zij vond dat dit helemaal niet zo normaal was.  Al sinds mijn 13e had ik mijn eigen, door mijzelf goedgekeurde denkwijze ontwikkeld. Het kwartje viel niet direct dat dit beeld niet klopte en dat ik dit radicaal moest veranderen. Dit zou wel overgaan als ik met Jenny getrouwd zou zijn. Ik hou heel veel van haar dus dat zou goed komen. Niets was minder waar. En wat ik ook allemaal probeerde, het ging alleen maar slechter met mij en ons huwelijk. Het werd al maar donkerder en leugens namen meer en meer toe.

En ik heb wat geprobeerd: therapie bij De Driehoek, gewoon jezelf voorhouden dat je rigoureus hiermee kunt stoppen (dat kon ik ook met roken), gesprekken met mensen uit de gemeente. Op den duur had ik het gevoel dat ik alleen stond en dat ik de enige was met dit probleem van seksverslaving, want dat is het. Ik voelde mij zelfs zo alleen dat ik het gevoel had dat ik God kwijt was.

Iedere keer dat ik iets anders probeerde om dit op te lossen kwam ik wel een stukje verder in mijn proces van veranderen maar ik viel steeds weer. Daar was maar één reden voor, ik wilde het zelf doen. Al die jaren moest en zou ik zelf er voor zorgen dat ik van mijn verslaving af kwam. Immers, ik ben er zelf mee begonnen dus kan het zelf ook weer oplossen. Ook mijn vrouw had hier dus geen aandeel in. Het is niet haar probleem.
En daar beging ik een viertal grote fouten mee:

  • hoe kun je hier tegen strijden zonder God
  • onderschat je niet de macht van de duivel
  • ik had niet radicaal gebroken met mijn zonde
  • en natuurlijk heeft mijn vrouw hier een rol in? Ze is immers mijn vrouw!­

Verandering

Drie jaar geleden ongeveer kreeg ik het lef om een broer in de huiskring in vertrouwen te nemen en mijn geheime zonde met hem te delen. Dat was het begin van een proces van verandering. Ik begon mij te realiseren dat ik anderen nodig heb om mij heen, en nog meer: ik heb God nodig! Vanuit vele gesprekken met hem begon ik te zoeken naar hulp. In de gemeente nam ik deel aan de cursus Way of Life. Daar trof ik broers die hier ook in meer of mindere mate mee worstelen.

Ik kon mijn zonde met meer mensen delen in de huiskring. Zij krijgen nu ook de gelegenheid er voor mij te zijn. Ook vond ik hulp in een fantastische cursus: Setting Captives Free. De zoektocht begon om met Gods hulp van mijn verslaving af te komen.
En heb ik vrijheid bereikt? Nu nog niet, maar ik ben met Gods hulp hard op weg! Het is een zware strijd en ik heb aan den lijve ondervonden dat er sprake is van een geestelijke strijd.

Tijdens een gesprek over mijn worstelingen werd er voor mij gebeden. Deze zus bad dat de duivel geen ruimte meer mocht krijgen in mijn leven en dat mijn hart gevuld mocht worden met God. Ik voelde een extreem samentrekken van mijn maag net alsof de duivel met zijn laatste greep mij nog wilde vasthouden. Toen wist ik het zeker, ik heb God nodig! Alleen Hij kan de duivel te lijf gaan.

En hoe zit het met onze kinderen? Wat voor invloed heeft het op hen? Ik durf te stellen dat, wanneer ik niet verander en niet breek met mijn zonde, zij ook besmet zullen worden. Ik heb zelf het voorbeeld in mijn familie zoals het mis kan gaan in het voorgeslacht: er is overspel geweest, waarschijnlijk misbruik, uitlenen van je vrouw om een schuld af te betalen, buitenechtelijke kinderen.  Blijkbaar is een verwrongen beeld van seksualiteit erfelijk. Dit houdt dus in dat ik zelf anders moet gaan kiezen om de volgende generatie niet te belasten met mijn zonde.
We moeten daarom dan ook onze kinderen nog meer begeleiden hierin dan we op dit moment misschien actief doen. Met andere woorden: seksualiteit moet een onderwerp zijn wat normaal bespreekbaar moet zijn zonder taboes.

Ik ken Jenny nu 15 jaar en het is al die jaren knokken geweest, maar zij hield vol. Ik ben God iedere dag dankbaar dat ik zo’n fantastische, sterke vrouw heb getroffen. Is dat toeval,….. nee het had zo moeten zijn. En is dit gemakkelijk voor haar geweest?...... Absoluut niet.  Maar zij kon wel vertrouwen op God. Dat maakt dat zij hier nu naast mij staat.


Jenny

Verlaten

Ik leerde Bart kennen toen ik 17 jaar was en hij was mijn eerste vriendje. Bart was veel ervarener dan ik was en dat drukte toch een stempel op onze verkeringstijd. Ook in die tijd kwam ik erachter dat hij regelmatig porno keek maar ook ik had heel naïef het idee dat, als wij getrouwd zouden zijn, het geen probleem meer zou zijn. Niks bleek minder waar. Ons hele huwelijk heeft de verslaving tussen ons in gestaan en is er in de loop van de tijd een bijna onoverbrugbare kloof ontstaan.

De verslaving van Bart heeft altijd veel met mij gedaan. Door de leugens heb ik weinig vertrouwen gekregen, veel verdriet heb ik gehad, veel schaamte gevoeld, een heel slecht zelfbeeld en ik heb mij heel eenzaam en verlaten gevoeld. Verlaten door Bart en verlaten door de mensen waarmee ik wel dingen heb gedeeld maar die geen begrip hadden, mij alleen lieten en er niet voor mij zijn geweest. En dan komt er twijfel, veel twijfel. Is het dan zo verkeerd wat Bart doet of doe ik misschien moeilijk? Een hele lange tijd in ons huwelijk heb ik Bart veel dingen verweten en hoe terecht dat misschien ook was, het was niet goed. Niet goed voor mij, niet goed voor Bart en niet goed voor onze relatie. 

Waarheid

God is al die jaren bij mij geweest en heeft mij bij de hand genomen. God heeft mij laten zien dat ik door de pijn en de tranen heen niet met Bart bezig moest zijn, maar met God en mijn relatie met Hem. God heeft mij laten zien dat ik Bart centraal zette in mijn leven en niet Hem. Hij heeft mij laten zien dat mijn gedachten over Bart en over mijzelf niet de waarheid waren en dat ik naar Hem moest gaan luisteren voor de waarheid. Hij heeft ervoor gezorgd dat ik na elke terugval, na elke leugen van Bart, na elke wond die er geslagen is steeds meer ging kijken naar Hem. Naar zijn offer aan het kruis, niet alleen voor mij, maar ook voor Bart. Als Bart dan een terugval had, deed het wel pijn en verdriet, maar in plaats van daarin te verdrinken kon ik bidden: 'U verlaat Bart niet wat Uw hand met hem begonnen is voor hem.' Ik mocht leren om steeds meer op God te vertrouwen, wat er ook komen gaat. Ik mocht en mag nog steeds al mijn angsten en pijn steeds bij Hem brengen.
Het lied wat mij ook altijd erg raakt is van 'Groot is uw trouw o Heer' en dat heeft mij in hele moeilijke perioden de kracht gegeven om door te gaan op de weg waar God mij leidt.

En ja hoe gaat het nu? We zijn er nog niet. Bart is nu op de goede weg doordat hij nu radicaal heeft gebroken. Hij probeert zijn leven en gedachten zuiver te houden maar er is nog steeds strijd. Bij mij komen nu de pijn en het verdriet naar boven, daar is nu ruimte voor. Als het goed is gaan wij binnenkort beginnen met relatietherapie om weer opnieuw met elkaar te leren praten en te communiceren. Heel erg dankbaar zijn wij God dat er mensen op onze weg zijn geplaatst met wie wij kunnen praten en waar we ons zelf kunnen zijn zonder een masker op. Dat geeft zoveel rust en ruimte midden in deze storm.

Voor de gemeente

En waarom vertellen wij dit nu hier voor in de kerk?
Het kan heel goed zijn dat er op dit moment broers en zussen met dezelfde problemen worstelen. Allereerst willen wij tegen hen zeggen: je bent niet alleen, zoek mensen op om mee te praten en stop met geheimen maar kijk naar de waarheid. Ga praten met familie, vrienden en in de huiskring. Als dat nog een te hoge drempel is, weet dat wij onze deur altijd open hebben staan, maar ga praten, want wij weten uit ervaring dat de duivel de schaamte en de geheimen gebruikt om je van God en van elkaar te verwijderen.

Het kan ook heel goed zijn dat er broers en zussen zijn die hier niet mee worstelen. Wees allereerst God daar dankbaar voor en weet dat wij veel van jullie kunnen leren.
Zorg ervoor dat je er kunt zijn voor die broers en zussen die er wel mee worstelen. Wees een luisterend oor, een troostende arm om de ander heen, veroordeel mensen niet en plak er geen etiketje op en laat ze vooral niet alleen in hun strijd. Want de strijd die gestreden wordt is zwaar en vraagt heel veel van deze broers en zussen.

En voor onze jongere broers en zussen. Jullie groeien op in een wereld die schreeuwt over seks en seksualiteit. Die schreeuwt dat een relatie iets moet zijn waarbij jij het beste uit jezelf moet kunnen halen. Oftewel die schreeuwt dat een relatie en seks iets is waar jij beter van moet worden en die jij mag consumeren. Maar dat is niet de waarheid! God leert ons heel duidelijk dat seks binnen het huwelijk hoort. Dit doet God niet om ons te pesten, maar in het huwelijk  en met seks draait het allereerst om God en Zijn heiligheid en om de ander.
Jullie groeien op in een wereld waar 1 op de 3 huwelijken strandt. In die wereld is het moeilijk om te leren wat een goed huwelijk is.
Ik wil jullie dus ook op het hart drukken: ga vragen stellen over hoe God relaties heeft bedoeld, over hoe God seksualiteit heeft bedoeld. Ga lezen in de bijbel, ga praten met je ouders, ga praten met mensen uit de huiskring. En ook als dat een drempel te hoog is kom dan bij ons praten. Ook voor jullie geldt de deur staat altijd open.

En ook voor ouders. Zoals jullie hoorden in de getuigenis van Bart. Hij was 13 jaar toen hij werd gegrepen door de porno. Het is nog niet zo lang geleden maar in die tijd moest je wel je best doen om aan porno te komen. Deze tijd is wel anders. Kinderen/jongeren worden overstroomd door een vloedgolf aan porno en leugens over hoe relaties zouden moeten zijn. Ze zijn kwetsbaar en aan ons toevertrouwd.
Spreek woorden van waarheid en liefde, en als ik voor mijzelf spreek is dat best moeilijk, want zijn wij zelf ook niet een beetje de weg kwijt met hoe het zit met relaties en seksualiteit? Praat met je kinderen, praat met andere ouders, praat met de ouderen in onze kerk, want zoals het in de Bijbel staat: we hebben geen strijd te leveren tegen dingen van deze wereld maar tegen de machten en de krachten van de duisternis.

Wij hopen en bidden dat deze getuigenis tot zegen mag zijn voor de mensen die dit lezen en dat we samen de strijd in gaan, een strijd die we al gewonnen hebben door Jezus Christus, maar die ons nog wel kan verwonden. 

Wil je contact met Bart en Jenny?
Laat het ons dan even weten. Wij sturen je mailadres dan naar hen door, zodat zij contact met je op kunnen nemen.


Verder lezen?

Artikelen over relatieherstel na pornoverslaving
Verhalen van echtparen over relatieherstel na seksverslaving

 

Stichting Kostbaar Vaatwerk   •     Bank: NL43 INGB 0007 5724 24     •   E-mail:   info@kostbaarvaatwerk.nl  •  Facebook    •   Twitter