Daniël en Rebecca: 'Na een half jaar verkering was de porno weer terug'

stel dat naar een stad kijkt

Ik ben Daniël, 24 jaar oud en opgegroeid in een groot, christelijk, gezin. Thuis werd nauwelijks gesproken over seksualiteit. Je kunt wel zeggen dat daar een taboe op rustte. Mijn eerste lessen over seksualiteit kreeg ik daarom op het schoolplein van de middelbare school waar open verteld werd over seksualiteit en zelfbevrediging. Ik vond dat als tiener natuurlijk enorm interessant en werd door mijn klasgenoten aangemoedigd om zelf te gaan experimenteren. Dat deed ik en die ervaring was - hoewel er ergens in mijn hoofd alarmbellen afgingen - zo prettig dat zelfbevrediging steeds meer een plek kreeg in mijn leven.

Een wereld waarin alles beschikbaar is

Al snel daarna merkte ik dat ik meer wilde. Op internet ging ik op zoek naar opwindende verhalen. We hadden thuis Kliksafe, dus dat leek in eerste instantie een lastig verhaal te gaan worden. Iets in me dreef me echter om op zoek te gaan naar openingen. Daar begon mijn zoektocht naar pornografie. Het heeft niet lang geduurd voordat ik wist hoe ik aan de verhalen kon komen. Ook dit voldeed niet en daarom ging ik steeds weer op zoek naar meer, omdat het oude niet meer toereikend was. Dit groeide in de daaropvolgende jaren uit tot een pornoverslaving waarbij ik de gaten in elk filter wist te vinden en mijn sporen steeds weer zorgvuldig wiste.

In deze tijd vroeg ik mij regelmatig af of wat ik deed wel goed was. Alles in mij zei me dat er iets niet klopte, terwijl ik me tegelijk afvroeg wat er dan precies fout aan was. Iedere keer nadat ik gekeken had, voelde ik me vies en schuldig. Ik had stiekem iets gedaan en ik had daar absoluut geen goed gevoel over, maar waarom? Ik wist het op dat moment echt niet, maar ik voelde dat ik ermee moest stoppen en dat God dit ook niet goed vond. Op internet zocht ik naar antwoorden, maar dat bracht me alleen maar meer verwarring. Zelfbevrediging zou niet fout zijn als je je gedachten maar rein kon houden, las ik daar. Nou, dat leek mij (en dat lijkt mij ook nu nog) een onmogelijk opgave. Het werd me wel duidelijk dat het niet goed kon zijn wat ik deed, maar ik bleef er mee doorgaan. Waarom? Ik weet het niet precies. Het was de spanning, het 'even-weg-zijn', je storten in een wereld waar iedereen er is voor jou en waarin alles wat je wilt beschikbaar is.

Intussen was mijn verslaving (zo noemde ik het toen nog niet, maar dat weet ik achteraf) zover gegroeid dat ik met zeer grote regelmaat grote hoeveelheden pornografie naar binnen zoog. Het begon mij steeds meer in zijn greep te krijgen en ik voelde me er alleen en eenzaam onder. Niemand wist ervan en ik dacht dat ik de enige was die hier mee worstelde. Achteraf vraag ik me af hoe ik dit kon geloven, want zo’n miljarden business moet toch ergens van gefinancierd worden….

Rond mijn 18de verjaardag kwam ik tot geloof. Ik gaf mijn leven aan Christus en wilde oprecht voor Hem leven. Ik bleef 2 weken vrij van porno. Voor mij was dat op dat moment erg lang. Het is ook rond die tijd geweest dat ik hier met vrienden over begonnen te spreken en ik bleek inderdaad niet de enige te zijn die hier mee worstelde. Deze openheid gaf me lucht: eindelijk kon ik hier met anderen over spreken en kon ik er, samen met hen, iets aan gaan doen. Echter, praktisch iedereen die ik over dit thema sprak, worstelde er zelf ook mee. Het gaf me weinig houvast, maar er was wat licht doorgebroken in mijn duistere wereld. Ik kon tenminste vrijuit spreken en dat deed ik ook. De honger naar porno bleef echter bestaan.

Zoeken naar vrijheid

In die periode probeerde ik te ontdekken hoe ik van de porno af kon komen. Een vriend (die er zelf ook mee worstelde) plaatste een filter op mijn pc, maar al snel wist ik die te omzeilen, zodat hij niks door had en ik mijn gang kon gaan. Als ik programma’s had gebruikt om aan het materiaal te komen, verwijderde ik deze direct nadat het fout was gegaan. 2 á 3 uur later downloadde ik het programma echter weer en ging het gerust weer fout. Het was frustrerend om bij mezelf te merken dat ik als op de automatische piloot de filters omzeilde en de programma’s gebruikte die ik nodig had om aan het materiaal te komen. Soms leek het alsof ik er zelf niet bij was. Het was uitputtend en kostte me regelmatig enkele uren per week. Ondertussen ging mijn zoektocht naar vrijheid echter voort. Ik bad en bad, sprak met vrienden, maakte afspraken, maar brak deze ook steeds weer en vocht mij een weg, op zoek naar vrijheid. Hoewel ik nog niet vrij was, verminderde het gebruik wel. Zo nu en dan was ik een paar dagen of weken vrij, maar daarna ging het vaak weer helemaal fout.

Totdat God mij duidelijk maakte dat Hij wilde dat ik intensief voor iemand ging bidden die op mijn pad was gekomen. God dwong me op mijn knieën en ik begon iedere dag tijd door te brengen met Hem. Ik bad, las Zijn Woord en werd gevoed. Zonder veel inspanning verminderde het gebruik totdat ik regelmatig een aantal weken vrij was.

In die tijd leerde ik Rebecca kennen. Ze kwam bij ons op de jongerenvereniging, na ongeveer een half jaar sloeg de vonk over en een paar weken daarna kregen we verkering. Op dat moment ging het al ongeveer 3 maanden goed. Kort nadat we verkering kregen heb ik haar verteld waar ik mee geworsteld had. Ik vond het belangrijk dat Rebecca wist met wie ze omging en vond dat ze het recht had dit te weten. Ze reageerde rustig, wist waarschijnlijk ook niet hoe ze moest reageren en het ging tenslotte al een tijd goed.

Rebecca: Toen Daniël en ik net een week of twee verkering hadden, hielp hij mij een avond verven in mijn huis. Terwijl we allebei met een deel van het plafond bezig waren, vertelde hij dat hij in het verleden problemen had gehad met porno. Gelukkig ging het al een hele tijd goed en wilde hij het ook echt niet meer. Ik was blij dat hij het zo aan mij vertelde en zei dat het goed was. Hoe moest ik anders reageren?? Ik had geen idee, echt geen idee. Ik wist dat porno kijken niet goed was, maar dat je er verslaafd aan kon zijn en welke gevolgen dat voor Daniël, mij en onze relatie zou hebben? Geen idee! Ik was een leek op dit gebied en vond het allemaal prima. Op dat moment vond ik het ook niet belangrijk om mij verder in te lezen op dit onderwerp, ik zat boven op mijn roze wolk en dacht dat het allemaal wel goed zou komen. 

Terugvallen

Het ging nog een paar maanden goed, totdat ik minder tijd met God begon door te brengen en  de oude verlangens zo nu en dan weer op begonnen te spelen. Nadat we een klein half jaar verkering hadden viel ik terug. Niet zo heftig en intensief als het was geweest, maar ik viel terug. Het bleek niet eenmalig te zijn en tot mijn frustratie hield het echt aan. Ik was zo trots en dankbaar dat het lange tijd zo goed was gegaan, maar wist niet hoe ik met deze terugvallen om moest gaan.

Rebecca: Het werd mij duidelijk dat de verslaving nog niet helemaal overwonnen was. Er kwamen terugvallen en ik kan me herinneren dat Daniël dit, terwijl we op zondagochtend naar de kerk liepen, nog wel eens opbiechtte. Dit opbiechten ging dan vaak over een aantal dagen tot twee weken daarvoor.  Ik vond dit niet heel erg fijn en vertelde dit ook aan hem, waarna er bepaalde afspraken werden gemaakt. Hoe dat precies ging weet ik niet meer. Voor mijn gevoel kwamen er weer meer terugvallen. Dat was best heftig om te ervaren. Na ongeveer een jaar werd  ik door iemand gewezen op de cursus voor partners bij Setting Captives Free (*) . Ik ging de cursus doen met begeleiding van een fijne mentor en dat hielp me echt.  Deze lessen leerden mij heel veel dingen, zoals om niet vanuit emotie altijd te reageren. Ook leerde ik dat ik Daniël niet kon veranderen en dat ik me bezig moest houden met mijn 'eigen tuin'.  Het was heerlijk om als mentor een soort moeder te hebben die met me mee las, voor mij bad en mij ook tips gaf. En ook het terugval- en preventie plan werd ingezet. Ik weet nog wel dat deze aan de binnenkant van mijn kledingkast hing. We maakten  afspraken over kleine en grote terugvallen en de consequenties ervan. Ondertussen was Daniël ook begonnen met de cursus voor seksverslaafden. Deze cursus deed hij dan meestal bij mij thuis, want op dat moment had hij al wel zijn internet ‘ingeleverd’ . Inmiddels werd ik ook lid van het forum van Kostbaar Vaatwerk. Het was fijn om daar je verhaal te delen en tips te krijgen. Want ook ik had een deel in deze verslaving; ik deed alles om ervoor te zorgen dat hij zou stoppen met zijn verslaving: ik motiveerde hem om zijn cursus te doen, om hulp te zoeken enz. 

Een kolossale fout

Ik ging me steeds meer beseffen dat ik nu echt stappen moest gaan zetten om vrij te komen. Dit kwam mede doordat Rebecca zich er nu mee begon te bemoeien en met een stroom van dingen kwam die ik kon doen om vrij te komen: filters, mensen, instellingen, cursussen. Zodra Rebecca iets hoorde over wat dit weg zou kunnen nemen werd het - weinig subtiel -  naar mij doorgespeeld. Het punt was duidelijk.  Ik begon met de online cursus ‘Puur leven’ (*)  ; een cursus van 60 dagen met een mentor die je verder hielp. Er waren veel praktisch Bijbelse lessen over pornografie en zelfbevrediging en handvatten om dit uit te roeien. Ondertussen nam ik het besluit geen internet meer te willen op mijn kamer en dat is ongeveer 8 maanden ook zo gebleven. In die periode ging het relatief goed, hoewel ik wel een enkele keer terug viel in porno of zelfbevrediging.

Na die 8 maanden viel ik weer een keer terug. Het was vrij snel na een eerdere misstap en ik schaamde me enorm.  Ik besloot het deze keer niet op te biechten, het ging verder vrij goed, dus die ene keer hoefde Rebecca ook niet te weten. Het bleek een kolossale fout te zijn, want ik gaf de duisternis een voet tussen de deur en binnen no time ging het regelmatig fout. Het duurde twee maanden voordat Rebecca iets door begon te krijgen. Ze begon vragen te stellen en ik brak. Hoewel ik niet alles wilde zeggen, heeft Rebecca doorgevraagd totdat ik alles vertelde.

Rebecca: Ik weet nog dat Daniël bij mij achter de computer zat. Het was maandagavond, hij was teruggetrokken en ik was bang dat er weer een terugval was geweest. Ik móest het gewoon weten en heb uiteindelijk het hele verhaal uit hem kunnen trekken. Hij bleek twee maanden lang gelogen te hebben; er waren allemaal terugvallen geweest. Oh, wat was ik woest! Ik deed mijn vriendschapsring  af , gaf hem aan hem terug en  zei dat ik mijn ring pas weer terug wilde als het echt helemaal klaar was. En dat ik hem ook voorlopig niet hoefde te zien. Ik vond dit echt heel eng; na verschillende vriendjes wist ik gewoon dat dit echt de man is waarmee ik oud wilde worden. Ik ben een pittig figuur, en ik kreeg tegengas en werd af en toe geremd als dat nodig is/was en dit vond ik heel fijn. Ik wilde nog steeds vechten voor deze relatie, maar ik wist ook dat ik Daniël nu los moest laten om onze relatie weer goed te krijgen. 

Als ze dit hoort, is onze relatie voorbij

Voor mij werd in die weken duidelijk dat dit echt mijn laatste kans wat om met Rebecca verder te gaan. Ik begon mijn cursus trouw te doen en schreef me in bij De Hoop voor hulpverleningsgesprekken. Op mijn pc kwam een filter met white listening (alleen goedgekeurde websites) en ik vroeg mijn vader om het gastaccount van zijn pc te verwijderen zodat ik geen toegang meer zou hebben tot die computer. In die periode ging het echter nog 1 keer mis. Oh, wat baalde ik van mezelf. De loser! Weer nam ik het besluit dit niet te vertellen en ik loog in mijn verantwoording van de online cursus die dag. God greep echter in; ik voelde me rot en kon niet slapen. God herinnerde mij eraan dat mijn broertje mij op een mooie preek had gewezen. Ik luisterde de preek na die het thema had “Wees heilig, want Ik ben heilig”. Ik ging kapot. Een orkaan van emoties ging door mijn hoofd en ik vroeg God tenminste 10 keer om dit op te lossen, maar telkens gaf God hetzelfde antwoord: “Je moet het zeggen, Daniël”. Radeloos vroeg ik God om het zelf te zeggen, maar weer datzelfde antwoord. Ik heb ongeveer 2 uur gebeden, gehuild, gevochten geworsteld. Ik was zeker van 1 ding: als Rebecca dit hoort, is het over en uit. Dit bekennen zou het einde betekenen van onze relatie. Ondanks dat brak God mij, het moet 1 uur a half 2 in de nacht zjin geweest dat ik Rebecca per sms op de hoogte stelde van wat er was gebeurd. Dat ik het zou accepteren als ze er een punt achter zou zetten maar dat ik nog maar 1 verlangen had. Ik wilde rein leven met God en als me dat mijn relatie met Rebecca zou kosten, was het me dat waard. Ik merkte dat de pornografie mijn leven had leeggezogen en steeds weer alle energie weg trok. Moe gevochten viel ik in slaap. De volgende ochtend bleek Rebecca me al te hebben gebeld en belde ik terug. Ze was dankbaar dat ik dit had uitgesproken en gaf aan dit niet het einde van onze relatie was. Van toen af aan zijn we een lange pijnlijke weg van herstel in geslagen.

Rebecca: We zagen en spraken elkaar een paar weken nauwelijks, tot duidelijk werd dat er weer een terugval was.  Ik weet nog dat ik heel duidelijk dacht: we zitten nu in een crisis en ik moet nu geen beslissingen nemen. Vanaf die dag ging het eigenllijk bergopwaarts. Daniël hield zijn ring wel om, het was voor mij een teken dat hij nog wel wilde vechten, en vanaf die dag is er geen porno meer gekeken. Er kwam Qustodio op Daniël zijn computer en een vriend keek mee met alles wat er gebeurde. Daniël begon weer opnieuw met zijn cursus en  ging daar vol overgave voor. Nu was het tijd om vertrouwen terug te vinden in elkaar en te kijken of er nog een basis was om verder te gaan. Door het gedrag van Daniël was ik er van overtuigd dat we er zouden komen. Hij was open en  deelde met mij als hij het moeilijk had.  Ik vroeg wel eens aan hem: 'Hoe weet ik nu dat ik je echt kan vertrouwen?' Op deze vraag kon Daniël niet altijd antwoord geven, maar hij liet mij wel merken dat mijn wantrouwen er mocht zijn. Ik mocht keer op keer mijn vragen stellen, en Daniël  gaf altijd antwoord. Hij  was veel minder teruggetrokken, hij deelde wat hij leerde in zijn lessen, en was bereid om verantwoording af te leggen. 

Kiezen voor openheid en reinheid

Het was echt een enorme opluchting om van haar te horen dat het niet over was. Ik heb een echt besluit genomen om een leven van openheid en reinheid te gaan leven. Aan de ene kant, omdat ik daarin veel dichter bij God bent en merk dat mijn relatie met God meer open is. Er zijn geen plekken in mijn leven waarvoor ik mij hoef te schamen, en telkens als ik zonden ontdek breng ik dat bij God en heb ik het erover met Rebecca. In het begin was het voor haar erg heftig om te horen als ik het moeilijk had. Ze wist daar niet altijd goed op te reageren, maar aan de andere kant gaf het haar wel vertrouwen. Ondanks dat ik vastbesloten was niet terug te vallen en die keuze ook bewust had genomen, wist ik dat ik het nodig had om grenzen te hebben. Ik heb daarom een filter laten installeren die niet alleen filterde, maar ook mijn complete web geschiedenis één keer per week naar een vriend stuurde die dit controleerde en eventueel het gesprek met me aanging wanneer nodig. Hij had ook volledig inzicht in mijn zoekgeschiedenis. Iedere zoekterm zag hij, waarbij de foute zoektermen er groot uitsprongen. Dit geeft zowel Rebecca als mijzelf een stuk rust. Te weten dat er iemand bewust met me meekijkt en aan de bel trekt wanneer dit nodig is.

Rebecca: We mochten toeleven richting de volgende stap in onze relatie. Zo'n twee jaar geleden zijn we verloofd, en het was mooi. We wisten wat we samen hadden beleefd, we wisten elkaars zwakke plekken, maar toch wilden er voor gaan. Er is zoveel meer dan porno en dat zag ik ook steeds meer. Die heerlijke vent waar ik tegen op kan boksen, die me afremt als ik weer eens heel zwart/wit bent. Die me bewust maakt hoe rot ik soms over kom, terwijl ik het echt niet zo bedoel. Een jaar later trouwden we. Ja, ik weet de toekomst is onzeker, maar heb ik met een andere man wel zekerheid? Heeft Daniël meer zekerheid met een andere vrouw? Ik denk het niet. Met volle overtuiging heb ik ja gezegd. Ja ik wil er samen met jou voor gaan. Mijn sterkte man die als mensen het allemaal niet meer zitten er vol gas voor gaat. Aan het einde van onze ceremonie werd een lied gedraaid wat uitgekozen was door onze ambtenaar, hij kende onze hele verhaal niet eens, maar het lied sloot zo ontzettend mooi aan. 's Avonds is ons huwelijk ingezegend; het was een fantastische dienst. We kregen een hele bijzondere tekst mee: de Priesterlijke zegen van Numeri 6, een tekst die al vaker teruggekomen is in mijn leven. Het was voor mij een bevestiging dat het goed is.

Dichter bij elkaar

Ik vond het nog steeds heel lastig om een terugval aan Rebecca op te biechten. Ik deed het wel, maar baalde er zelf zo van dat ik het liever niet vertelde. Ik was bang haar te kwetsen en had het idee dat ze er toch niets mee kon. Ik wist op dat soort momenten ook vaak slecht om te gaan met haar emoties en liet haar daar voorheen eerst alleen doorheen gaan. De laatste jaren heb ik echter geleerd om juist ook in deze situaties naast haar te blijven staan. Het voelt alsof ik haar een klap in het gezicht geef om haar vervolgens zelf te troosten. Dat voelt raar, maar van Rebecca begreep ik dat dat wel was wat ze nodig had. Het blijft lastig, maar nu ik dit weet, kan ik er wel iets mee en probeer ik er ook juist in die moeilijke momenten voor haar te zijn. Juist door haar deelgenoot te maken van wat er in mij omgaat en hoe ik daar mee omga geeft haar vertrouwen terug. Het feit dat ze mij in de ogen kan kijken en ik open en eerlijk terug kan kijken is voor mij zo’n heerlijke ervaring en gaf ook Rebecca weer vertrouwen terug. De openheid die we nu hebben is enorm helend.

Tijdens een echtparendag bij Kostbaar Vaatwerk kwamen oude dingen op een harde manier boven en werden we enorm geconfronteerd met mijn verleden. Doordat we hier samen over konden praten zijn we een stuk dichter bij elkaar gekomen. We beginnen ook steeds meer dingen te vergeten. Ik herinner mij minder van de beelden, maar ook van wat wanneer gebeurde en dat is fijn. Het voelt steeds meer alsof we dit achter ons mogen laten. En toch blijven we alert. Ik ben me bewust van het verlangen van mijn vlees, maar ik kies ervoor omdat niet te laten heersen. Vandaar dat we alle nieuwe, mogelijke verleidingen blijven bespreken, dat wordt steeds luchtiger, maar we weten van elkaar wat we lastig vinden en juist door die dialoog groeit ook het vertrouwen steeds verder, omdat we van elkaar weten dat we eventuele valkuilen en achterdeurtjes benoemen, afsluiten, barricaderen en dichtmetselen. Ik heb moeten leren om rein te leven, vroeger wilde ik sterk zijn, maar ik heb in bijna 10 jaar bewezen die kracht niet te bezitten. De echte kracht blijkt hem er in te zitten je volledig over te geven, te accepteren dat ik het niet kan en dat ik dat ook niet moet willen, maar om alles over te geven aan God. God vraagt mij om mij helemaal over te geven en juist daar doorheen vloeit als vanzelf de kracht om vrij te blijven. Voorheen lag mijn focus puur op porno, daar wilde ik vanaf, maar juist doordat ik daar zo mee bezig was, was ik niet meer bij God en mislukte elke poging keer op keer.

Rebecca: De verslaving hoort nu bij het verleden. Soms komt er nog wel eens wat omhoog, maar daar kunnen we ook relaxed mee omgaan. Het heerlijke is dat Daniël mijn wantrouwen begrijpt. Hij reageert niet met: waarom vertrouw je me nu nog steeds niet? Mijn vragen mogen er zijn en we kunnen daar steeds meer ontspannen mee om gaan. We hebben sinds kort een nieuwe computer en ook daar staat Qustodio op. Een vriend kan mee kijken met alles wat we op internet doen. Ik vind het fijn dat dit gebeurt, want het geeft mij rust. 
Deze reis heeft ons heel veel gekost. Ik heb Daniël gekwetst, soms ben ik te loslippig geweest. We zijn vrienden kwijtgeraakt. Mensen die mij aan alle kanten op de vingers tikten. Soms was ik te fel. Ook mensen waarvan zelf de kinderen worstelde met porno en die heel belangrijk voor mij/ons waren zeiden dat ze niet begrepen dat ik samen bleef met hem. Anderen die het zelf niet mee hadden gemaakt wisten precies wat ik wel en niet moest doen. Dit was heftig en uiteindelijk hebben we ook afstand van mensen genomen. 
Dankbaar ben ik voor die vriendinnen die mij steunden maar die Daniël niet veroordeelden. Het was niet makkelijk voor hen, maar hun steun was mij veel waard.
Wat heb ik de afgelopen jaren geleerd? Ik deel eigenlijk ons verhaal alleen nog positief , zodat we eventueel indien nodig anderen kunnen helpen. Een terugval wat ik eerder met drie of vier mensen besprak, heb ik de laatste keer met niemand meer gedeeld. Het is voor mij nu ook goed om dit voor ons samen te houden en Daniël te beschermen. 
Ook heb ik geleerd dat ik Daniël bepaalde dingen zelf moet laten doen. Ik kan van alles aandragen en hem tot alles verplichten, maar uiteindelijk ga ik alleen over mijzelf. Hij kan dingen alleen doen als hij er helemaal achter staat. Ik kan alleen maar mijzelf veranderen.

(*) De cursus 'Puur Leven' heet nu 'Bouwen aan een rein leven'. De cursus voor partners bij Setting Captives Free bestaat niet meer.


Verder lezen?

Artikelen over relatieherstel na pornoverslaving
Verhalen van echtparen over relatieherstel na seksverslaving

Stichting Kostbaar Vaatwerk   •     Bank: NL43 INGB 0007 5724 24     •   E-mail:   info@kostbaarvaatwerk.nl  •  Facebook    •   Twitter