Wat moet je doen als je wel vrijt met je man, maar dat eigenlijk niet wil?

Kan ik het misbruik noemen, wanneer ik vrij met mijn man, maar ik dat eigenlijk niet wil (ik cijfer mezelf weg), maar het wel toelaat? Het is het gevoel dat je lichaam op bed ligt, maar jijzelf er een beetje bovenzweeft. En wat doe ik hiermee?

'Anna' 

Beste 'Anna',

Ik kan me voorstellen dat dit voor jou voelt als misbruik. Je wilt niet vrijen, maar het gebeurt wel, en je bent zelf waarschijnlijk niet (goed) in staat om aan te geven dat je het niet wilt. Wat pijnlijk is dat, en ja, wat voel je je dan op zo'n moment misbruikt. Hoe moet je daarmee omgaan?

Misschien is het goed om eerst eens te beginnen met de reden waarom je het toestaat. Probeer daar eens achter te komen. Waarom vrij je met je man terwijl je dat eigenlijk niet wilt? Doe je dat, omdat je vindt dat het moet (van jezelf, van je man, van God) en waarom moet dat dan, denk je? Of is angst je motivatie? Je bent bijvoorbeeld bang dat hij anders terugvalt in zijn verslaving, of omdat hij woedend wordt, of vanwege andere redenen.

Als je vindt dat je móet vrijen en daarom toegeeft, ga dan eens op zoek naar wat de bedoeling is van seksualiteit. Een heel mooi boek daarover is: 'Seks zoals God het bedoeld heeft' van Wilkin van der Kamp. Het is belangrijk om te ontdekken dat seks niets te maken heeft met moeten of met angst, maar met vertrouwen, intimiteit, liefde, veiligheid.

Als je vooral vrijt uit angst, vraag jezelf dan af of vrijen tegen je wil de oplossing is voor je angst. Regelmatig hoor ik van vrouwen die vrijen uit angst voor een terugval. In feite maken zij zichzelf daarmee verantwoordelijk voor de verslaving van hun man. Ze geloven dat zij de oorzaak én de oplossing zijn. Als jij jezelf hierin herkent, ga je dan eens verdiepen in hoe seksverslaving werkt. Wat zijn werkelijke oorzaken en wat heeft je man nodig om daar vrij van te worden? Een mooi boek daarover is 'Vrij van Porno' van Wilbert Weerd en Ferdinand Bijzet. Probeer te bedenken dat vrijen (of heel veel vrijen) de verslaving niet zal gaan oplossen. Maak in plaats daarvan je angst voor terugval bespreekbaar met je man en ga samen op zoek naar wat nodig is om werkelijk vrij te worden.

Je vertelt dat, wanneer je vrijt met je man, je daar zelf als het ware niet bij betrokken bent. Ik herken dat uit de periode dat mijn man verslaafd was en er nauwelijks vertrouwen, liefde en emotionele intimiteit was in onze relatie. Om te kúnnen vrijen, moest ik mijzelf wel aan de kant zetten. Ik kan me indenken dat het voor jou ook zo werkt. Je geeft je lichaam, maar wie jij zelf bent (met je emoties, verlangens, gevoelens, gedachten) doet niet mee. Ik ben er inmiddels achter dat God seksualiteit niet op deze manier bedoeld heeft. Seksualiteit gaat er juist om dat je je helemaal kunt overgeven aan de ander. Niet alleen je lichaam, maar alles. Dan ben je ontzettend kwetsbaar; letterlijk en figuurlijk naakt, eigenlijk. En dat verklaart ook waarom het zo belangrijk is dat die veiligheid er is. Dat je je geliefd voelt, dat je je geaccepteerd weet, en dat jou 'nee' er bijvoorbeeld ook mag zijn.

Blijven vrijen tegen je zin zal het vertrouwen of de relatie niet herstellen. Integendeel zelfs, het zal wellicht verdere verwijdering geven of zelfs walging op den duur. Iemand zei eens: 'Je kunt alleen maar 'ja' zeggen als je ook 'nee' mag zeggen'. Ik vind dat een hele mooie zin. Als je 'nee' mag zeggen (van jezelf en van je partner) dan zal dat veiligheid geven die nodig is voor jullie relatie. Ook wellicht voor herstel van jullie seksuele relatie. Blijf je dit 'nee' zeggen lastig vinden, ga dan - alleen of samen - op zoek naar hulp hiervoor!

Hartelijke groet,
Anita

Stichting Kostbaar Vaatwerk   •     Bank: NL43 INGB 0007 5724 24     •   E-mail:   info@kostbaarvaatwerk.nl  •  Facebook    •   Twitter