Skip to content

Nanda (51 jaar): “Hij keek altijd naar andere vrouwen”

Mijn naam is Nanda, en ik ben al meer dan 20 jaar getrouwd met Erik. Samen hebben we een paar lieve kinderen in de leeftijd tussen 17 en 27 jaar. Beiden geloven we in Jezus en willen dat geloof graag uitdragen aan de mensen om ons heen. Erik is een geweldige man en vader en staat voor iedereen klaar, dag en nacht!

Wat is er gebeurd?

Wat is er gebeurd? Het leek een gelukkig huwelijk, in zekere zin was het ook gelukkig, toch voelde ik, dat er iets niet klopte. Ik voelde dat niet alleen, ik zag het ook. Wat mij opviel was, dat Erik enorm getrokken werd om naar andere vrouwen te kijken, ze te bekijken. Zelfs waar ik bij was, als we hand in hand liepen….. Hij “scande”de omgeving, op zoek naar mooie vrouwen. Het gekke is, dat ik dat gedrag heb overgenomen, maar dan op een andere manier. Als ik ergens kwam, “scande” ik de personen en wist dan : die vrouw daar…dat is een vrouw waar hij naar gaat kijken, daar ligt “het gevaar”, en daarmee bedoel ik: daar komt weer verdriet van, pijn, me afgewezen voelen, me 2ehands voelen bij de man die voor mij gekozen heeft, de man waar ik zo van hou! Gênant vond ik het, voor mezelf, maar ook voor die vrouw, die op zo’n moment door mijn man zó bekeken werd. Ik gaf mezelf de schuld: Nanda, je bent een jaloerse vrouw, dat is niet Bijbels.

Toch voelde ik, dat er meer aan de hand was, maar ik kon niet onder woorden brengen, waar dat gevoel vandaan kwam. Ik kon het er met niemand over hebben, het was een eenzame strijd. Regelmatig heb ik aangegeven, dat ik erg verdrietig en onzeker werd, als hij zo naar andere vrouwen keek, maar ik werd niet serieus genomen…………..als er een mooie auto voorbij komt, kijk je toch ook 2x?

Het viel mij op, dat hij erg veel tijd doorbracht achter de computer, zelfs de kinderen viel dat op. Ik zei hem wel eens, dat ik ontrouw vreselijk vind, het allerergste wat mij zou kunnen overkomen in het huwelijk, dat zou voor mij de enige reden zijn om te gaan scheiden! Pornografie bekijken vind ik zeker ook ontrouw, overspel, voor mij duidelijk een stap oftewel een muisklik te ver. Als ik vroeg, of hij dat wel eens deed, werd dat glashard ontkend. Waarom vroeg ik dat aan hem? Had ik toch vermoedens? Wat heb ik vaak verdriet gehad, toen ik nog niet precies wist, wat er speelde, maar wel voelde, dat er iets niet klopte!

Kijk jij wel eens naar porno?

Toen kwam maart 2012, we waren naar een Bijbelstudie en naar aanleiding daarvan vroeg ik weer aan Erik: kijk jij wel eens naar porno? Toen vertelde hij mondjesmaat, dat hij dat wel eens gedaan had. Geschokt was ik, mijn bangste vermoeden bleek waar te zijn. In de weken daarna werd me steeds meer verteld en werd het me duidelijk, hoe omvangrijk zijn pornoverslaving was. Hij was er op dat moment al radicaal mee gestopt, naar aanleiding van een (voor mij)  zeer pijnlijk voorval een maand eerder. Dat vind ik supergoed van hem! Daar zat ik dan, wetende dat ik altijd gezegd heb, dat als hij me ontrouw zou zijn in welke vorm dan ook, ik zou gaan scheiden…. Kapot was ik, werkelijk. Ik voelde me niet “het geknakte riet”, maar het “gebroken riet”. Ik zat opgesloten in mezelf, want aan iemand vertellen wilde ik niet. Ik wilde niet dat ze slecht over Erik zouden gaan denken. Aan de kinderen wilde ik het ook niet zeggen, zij zouden een heel ander vaderbeeld kunnen gaan krijgen en dat zou ik heel erg vinden, want ze zijn allemaal gek op hem.

Thuis liep ik met een masker op, probeerde ik de “gezellige “moeder te zijn, terwijl ik van binnen stuk was. Ik voelde me niet meer thuis in mijn eigen huis, het was een onveilige plek voor mij geworden, daar in die computerkamer, daar gebeurde het allemaal, ik voelde me erg onrustig thuis. Dat hebben de kinderen wel gemerkt. Ik vluchtte, kreeg op het goede moment een andere baan aangeboden, zat daardoor veel in de auto, heel  veel. Met mijn flesje water, mijn crackers en mijn verdriet, reisde ik van hot naar her! Sommige liedjes in de auto gingen heel hard aan, want alles leek wel betrekking te hebben op onze situatie! Love hurts………

Wat hebben we eraan gedaan?

Natuurlijk hebben we het eerst bij God gebracht in gebed. Ik vond het erg goed van hem, dat hij radicaal gestopt was. Als hij dat niet had gedaan, was het voor mij over geweest. Ik wil hem een kans geven, omdat ik besef, dat we allemaal fouten maken, zeker ook ikzelf! God, onze liefdevolle Vader vergeeft wie oprecht berouw hebben en hun zonden belijden, daarom wil ik Erik ook vergeven. Erik heeft hulp gezocht en gelukkig ook gekregen, daar ben ik dankbaar voor! Zelf ben ik ook hulp gaan zoeken, ik trok het niet meer. Ik kwam op de site van Kostbaar Vaatwerk en dat heeft mij zo enorm getroost…….. Graag wilde ik naar de ontmoetingsdag, maar die zat helaas vol en ik moest ook nog werken die dag. God maakte het mogelijk voor mij om toch te gaan, echt heel bijzonder, God is goed! Deze dag deed mij enorm goed, zoveel herkenning, erkenning en  steun, maar wat een verdriet, om te beseffen dat al die mooie, lieve vrouwen daar ook zulke dingen mee maakten.

Door die dag ben ik terecht gekomen bij de contactgroep, 1x per maand, wat erg fijn is. De mensen die je daar spreekt, begrijpen je maar al te goed! Vanuit de Bijbel leren we met de situatie om te gaan, heel bemoedigend. Ook ben ik naar iemand gegaan, die mij 1 op 1 professioneel hulp heeft geboden. Zij is gespecialiseerd op dit gebied, heeft mij een spiegel voor gehouden, heeft mij aan het denken gezet: Wie ben jij? Mag je er ook zijn? Wie ben je in de ogen van God? Zij hielp mij dit trauma te verwerken, want een trauma is het, als degene waar je zo ontzettend veel van houdt, je zolang bedrogen heeft. Zij hielp mij ook om duidelijkheid te scheppen in deze wirwar van mijn leven, AL MIJN ZEKERHEDEN ZIJN NAMELIJK WEGGEVAAGD, WIE ZEGT NOG DE WAARHEID? Een ding is zeker: alleen God is te vertrouwen! Verder kom ik af en toe bij een vertrouwenspersoon uit de kerk, die iets dergelijks ook heeft meegemaakt.

Op dit ogenblik gaat het beter met mij, soms voel ik mij weer even echt gelukkig, maar helaas voel ik me ook nog zo vaak down. Wat vind ik dan nog zo moeilijk? Hij is toch gestopt? De onzekerheid, dat het weer gebeurt…..ik weet zeker, dat ik dat niet meer aankan. Ik wil dit nooit meer meemaken, de pijn, het verdriet van het afgelopen jaar, ik kan het niet meer en ik wil dat niet meer.

Wat vind ik goed gaan?

Dat hij radicaal is gestopt, super! Dat hij oprecht berouw heeft, want dat is voor mij duidelijk. Dat hij het opgebiecht heeft bij meerdere vertrouwenspersonen, zo ook bij de dominee. Dat bewijst voor mij, dat hij het echt niet meer wil. Dat hij mij alle ruimte geeft om mijn boosheid, verdriet enzovoort te uiten, dat hij mij ruimte geeft om te rouwen. Dat hij nu eerlijk vertelt, wat hij moeilijk vindt. Dat hij door deze situatie echte vrienden heeft leren kennen.

Wat gaat nog niet goed?

Dat ik het vertrouwen in de mens kwijt ben. Het wantrouwen, dat ik naar Erik toe heb, hoe ga ik daarmee om? Het besef, wat een gevolgen het voor mij heeft tot nu toe wat betreft mijn zelfbeeld, de onrust die het mij geeft, de onveiligheid. Ik wil niet een bloem zijn, die verwelkt in de knop! Ik wil stralen als een prachtige, kleurrijke bloem in de warme zon, zoals God het bedoeld heeft!

Hoe zie ik de toekomst?

Ik hoop op God, Hij helpt mij hierdoor heen, daarom kan ik hier nu staan. God heeft het beste met ons voor; als Hij iets snoeit, komt er iets moois voor terug. Wat verlang ik naar een goed huwelijk met Erik, ik zie ons graag nog heel lang en zeer gelukkig bij elkaar. Wij hebben God beloofd elkaar trouw te blijven en ik wil niets liever dan dat. Toch besef ik, dat satan hard op weg is om iedereen te verleiden, om van God af te dwalen. Vele (christen-) huwelijken gaan kapot hierdoor, laten we daarom waakzaam zijn en blijven! Laten we God de eer geven van een rein en werkelijk liefdevol huwelijk! De verleiding ligt op de loer. Het doet mij beseffen, dat ons huwelijk is als een prachtige ketting: je kan de ketting prachtig maken, van goud, je kan er diamanten aanhangen, noem maar op. Je kunt er het beste slot aanhangen, dat er bestaat….. Toch blijft de ketting zo sterk als de zwakste schakel, die zwakste schakel, de porno-verslaving, kan alles kapot maken.

God: houdt ons vast. Al wat beschadigd is, herstelt Hij op den duur, voor U wil ik kiezen Heer, aan U de eer!

→ Lees het verhaal van Erik, de man van Nanda: “De ketting is zo sterk als de zwakste schakel”

Back To Top